çatlamaq

çatlamaq
f.
1. Çatıq əmələ gəlmək, çatlaq olmaq, parçalara ayrılmayacaq şəkildə yarılmaq, bütövlüyü pozulmaq. Həsən çəkməni o biri üzünə çevirdi, üst tərəf də vecdən çıxmışdı, neçə yerdən çatlamışdı. Ç.. Mollayev limonu o qədər bərkdən qarışdırdı ki, çay qaşığının zərbindən stəkan çatladı. M. Hüs..
2. Bir sıra isimlərdən sonra gətirilərək mürəkkəb fel və müxtəlif ifadələr düzəldilir; məs.: ürəyi çatlamaq, başı çatlamaq, çiçəyi çatlamaq və s. Dağ başında bir çoban; «Yazıq, zavallı Çolpan; Görsə, ürəyi çatlar»; Deyərək, çəkdi bir car. M. Müş..

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti. 2009.

Игры ⚽ Нужно решить контрольную?

Look at other dictionaries:

  • çatlama — «Çatlamaq»dan f. is …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • bərkix’ — (Cənubi Azərbaycan, Şəmkir) quraqlıq nəticəsində bərkimiş torpaq ◊ Bərkiy olmax (Şəmkir) – quraqlıq və ya tapdalanmaq nəticəsində bərkimək. – Yerin içinnən o qədə gedif gəlif ə:xlıyıfdılar, bərkiy oluf, xış batmır ◊ Bərkix’ elamax (Cənubi… …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • canaxlamax — (Kəlbəcər) çatlamaq, yarılmaq (qoza aiddir). – Təzə vaxdı qozun üsdə gəzəl olur, soηra o canaxlıyır, ağzı açılır …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • çartaşmax — (Daşkəsən) çatlamaq. – Uşax vaxdı məj tutanda qolu burxuluf, sümüx’ləri çartaşıf …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • paçallamax — (Ağdam) çatlamaq. – Çox yağış yağdığınnan narrar paçalladı …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • aralanmaq — f. 1. Bir birindən ayrılmaq, uzaqlaşmaq. Atlılar aralanaraq hərə bir tərəfə getdi. – Aralanır buludlar, təravətlənir otlar. A. S.. Sədrəddin bəydən aralanandan sonra, indi iki gün idi ki, muzdur Məşədi Əsgər öz arvad və uşağı ilə rahatlanırdı. S …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • bağır — is. 1. Qaraciyər. 2. Ürək, qəlb mənasında. Ey Füzuli, ol sənəm əfğanıma rəhm eyləməz; Daşə bənzər bağrı, təsir eyləməz əfğan ona. F.. Edən qan qönçə tək bağrım o ləli abidar olmuş. Nəb.. Oxuduqca şirin şirin diliniz; Bağrım olur şana şana,… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • baş — is. 1. İnsan bədəninin kəllə və sifətdən ibarət olan yuxarı hissəsi. İri baş. Onun başı ilə bədəni arasında tənasüb yoxdur. – Baş bədənin tacıdır, gözlər onun daş qaşı. (Ata. sözü). // Heyvan bədəninin beyin olan yuxarı və ya ön hissəsi. Toğlular …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • cadarlanmaq — f. Cadar cadar olmaq, çatlamaq. Katibin gözləri qurumuş, dildodağı təpimiş və cadarlanmış (f. sif.) dodaqlarından qan çırtlayaraq çənəsinə qədər uzanmışdı. S. R.. Susuz torpağın dili cadarlanmışdı. Ə. Vəl …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • çanaq — is. 1. İçi oyulmaqla ağacdan (taxtadan) hazırlanan qab növü. Çanağa un tökmək. – . . Kənarda taxtadan qayrılmış bir neçə su çanağı var idi. C. M.. 2. Çanaq tutan qədər ölçü vahidi. İki çanaq un. – <Pakizə xala:> Özüm də evin qabağında bir… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”